Tagarchief: wandelen

Tussendoortjes augustus 2015

 

tussendoortjes GROENE SPECHT TIJDENS OMMETJE

Zalig om tijdens een ommetje je gedachten te laten komen en vooral… weer te laten gaan!
Dat doet goed. Het ontspant en geeft weer nieuw inzicht.
Tijdens een wandeling tegelijkertijd met aandacht om je heen en voor je uit blijven kijken, maakt het nóg fijner. Had ik dat namelijk niet gedaan, dan zou die groene specht me toch volledig ontgaan zijn. Zie je hem zitten, daar naast het pad?

Ontmoeting groene specht tijdens wandeling

Snel zoomde ik m’n camera in om hem wat beter herkenbaar vast te leggen.

groene-specht-2

Groene specht houdt 't weer voor gezien

 

Dichtbij genoeg komen voor een écht ‘mooie en scherpe’ foto vond de groene specht echter geen goed idee. Snel vloog hij weg.

Jammer natuurlijk, maar ach… ik vond deze onverwachte ontmoeting al leuk genoeg. Heerlijk, zo’n ommetje!

 

tussendoortjes KONIJN KNABBELT VAN POPULIERENBLAADJE

Terwijl ik van achter het raam naar het konijn in de tuin keek, keek de schattige knabbelaar onverstoord terug. Met smaak en in alle rust at hij een knapperig populierenblaadje op.

konijn-tuin-2

Konijn smikkelt van krakend populierenblaadje

Yummm!

konijn-tuin-3

tussendoortjes HOMMEL STUIFT OP KAARDEBOL AF

Het staat weer vol met kaardebollen langs het fiets-/wandelpad en wat ben ik daar weer blij mee; ze zijn zo mooi. Uiteraard kan ik voorál niet wachten tot de putters zich weer laten zien. Die kleine vogels met hun exotische uiterlijk zijn namelijk gek op de zaden van de kaardebol.

Maar… zover zijn we nog niet, want de bollen hebben momenteel een prachtige bloemenkrans waar nu eerst de hommel nog even z’n buikie van vol mag eten. Kijk hem eens smikkelen!

De gezellige zoemer is bedolven onder stuifmeel

Hommel onder stuifmeel van kaardebol

Hommel geniet van kaardebol

tussendoortjes NATTE HALSBANDPARKIET SLAAT GEEN HAP OVER

Halsbandparkiet vindt ook met regen de weg naar de zonnebloempitten

Een beetje regen houdt een halsbandparkiet toch echt niet bij een lekker en verantwoord tussendoortje vandaan hoor. Ben je gek, het is allemaal veel te lekker.

Halsbandparkiet met natte veren aan een verantwoord tussendoortje: zonnebloempitten!

Dat weet toch iedereen?
Dhuuuh!

Halsbandparkiet nat geregend bij voederhuisje

 

Natuurpark Vrije Geer

juli 2015
Amsterdam Nieuw-West is het groenste stadsdeel van Amsterdam en toch ben ik eigenlijk altijd op dezelfde plekken te vinden: meestal in en om het Sloterpark of bij de Osdorperpolders.
Laatst ging ik echter een keer mee met een excursie van IVN (instituut voor natuureducatie en duurzaamheid) door natuurpark Vrije Geer. Ik had er volgens mij nog niet eerder van gehoord, maar was er ‘zonder dat ik het wist’ al 1000 keer of meer langsgereden. Ik bedoel, het weiland kende ik wel, maar ik wist niet dat er op dit overgebleven stuk veenweide een heus natuurpark aangelegd was. Het ligt tussen Tuincentrum Osdorp, Nieuw-Sloten en het dorp Sloten, Oud Osdorp. Soms is verder kijken dan je neus lang is, echt wel de moeite waard.

Een van de ingangen van natuurpark Vrije Geer

Het park is zo aangelegd, dat het middendeel niet open is voor publiek. Hier kan de natuur dan ook haar gang gaan. Vanaf de paden is gelukkig wel veel te zien en volop te genieten van alle flora en fauna die het park rijk is. Van elzen en echte koekoeksbloemen tot kikkers en salamanders tot de dwergvleermuis (ik heb nog láng niet alles met eigen ogen gezien, maar dat houdt het natuurlijk spannend).

Een prachtig uitzicht

Een kievit in natuurpark Vrije Geer. Er wordt in het park door de kieviten gebroed.Kievit valt reiger aan
Gids Juultje Joosten was net aan het vertellen dat er in dit gebied weliswaar kieviten zijn, maar dat het niet bekend is of hier tevens door de kievit gebroed wordt. Nou, ze had het nog niet gezegd of een nietsvermoedende reiger werd zomaar uit het niets aangevallen door een mannetjes kievit. Prompt zag Juultje daar niet ver vandaan het vrouwtje zitten. Het antwoord is dus: ja, er wordt hier door de kievit gebroed.

Natuurpark Vrije Geer heeft meerdere ooievaarsnesten staan. We gingen even op kraamvisite (van een afstandje dan), want op een van de nesten waren twee jongen te bewonderen.

Ook ooievaars met jongen in natuurpark Vrije Geer

Rondom natuurpark Vrije Geer

Fijn hoor, zo’n ochtendje wandelen in de stad.

Een fijn buitengevoel in Amsterdam Nieuw-West

Een ‘hoop’ te zien in natuurpark Vrije Geer

Ook een hoop stront van de paarden ontbreekt natuurlijk niet in natuurpark Vrije Geer

 

Hommel aan de wandel

juli 2014
Nou, dit was een wel héél apart ‘wandelingetje’…
Zojuist stond ik in de tuin te genieten van mijn zwakke momenten van de laatste tijd (lees: van de plantjes die ik tóch weer gekocht had in tuincentrum Osdorp).

Vanuit een ooghoek zag ik op de tegels een hommel aan de wandel; tussendoor stond ze steeds even stil om met haar kont te gaan wiebelen. Het zag er zo boeiend uit, dat ik besloot haar met de camera te volgen. Ze ging van een kruipplant waarvan ik de naam niet meer weet, naar de anemoon in de knop en vervolgens naar de viooltjes. Het grappigste moment vond ik het tafereel met de anemoonknop. Want wat was ze toch aan ‘t doen…?!

Maar eerst het begin.

Bij de anemoon
Let ook eens op die lange tong die de hommel uitsteekt tijdens haar wasbeurt.

Bij de viooltjes aangekomen…

Hommel geniet van de viooltjes

Met onderstaande bewegende beelden komt bovenstaande foto tot leven.

Iemand iets vergeten?

feb 2014

Stel, je bent lekker aan de wandel in het Ruige Riet en je hebt het opeens ontzettend warm. Dan kan ik me best voorstellen dat je je jas uittrekt. En waarom zou je dan met je jas rond blijven sjouwen als er kapstokken genoeg zijn.

Maar… het is natuurlijk wél de bedoeling dat je na je wandeling je jas weer mee terug naar huis neemt. Dat snap je wel, toch? Anders wordt ‘t zo’n puinhoop.

Houten kapstok - Ruige Riet Sloterpark

Troep

Een momentje tussen ‘t groen

En dan loop je opeens langs een sok.
Een paar meter verder, loop je langs sok nummer twee.
Die overeenkomt met sok nummer één.
Het is een paartje.
En dan ga ik denken hè? Aan hoe dat zo ontstaan is. Ik bedoel… er was natuurlijk eerst dat moment waarop er nog géén sokken op het gras lagen.

In gedachten zie ik een man wandelen.
Hij denkt: Laat ik m’n sokken eens uitdoen!
Dat doet hij dan tijdens het lopen, waardoor het kan gebeuren dat de ene sok meters bij de andere vandaan ligt.
En de sokken zien er nog goed uit hoor. Voor zover ik kon zien, zaten er geen gaten in. Het kan dus ook zomaar zo zijn, dat de persoon in kwestie vandaag opnieuw een wandelingetje gaat maken.

In gedachten zie ik de man weer lopen.
Opeens krijgt hij last van koude voeten en denkt plotsklaps: Hé, ik had hier toch nog ergens een paar sokken liggen?!

Kijk, dat is eigenlijk best slim, moet ik toegeven…

(Even serieus: RUIM JE ROTZOOI OP!)